Codzienność w dobie mediów społecznościowych

Cele kursu

-    społecznościowych jako elementu codziennych praktyk kulturowych, ze szczególnym uwzględnieniem zróżnicowanych sposobów rozumienia algorytmów rekomendacji, ekonomii uwagi oraz języka współczesnych trendów internetowych;

-    zrozumienie mediów społecznościowych jako obiektów współtworzonych przez zróżnicowane praktyki materialno-dyskursywne, w ramach których technologie platformowe, treści użytkowników oraz interakcje społeczne współkształtują komunikację, relacje społeczne oraz międzypokoleniowe formy porozumiewania się, w tym praktyki charakterystyczne dla młodszych użytkowników sieci;

-    nabycie praktycznych kompetencji w zakresie zarządzania obecnością online, obejmujących m.in. świadome korzystanie z platform, kontrolę jakości korzystania z mediów społecznościowych oraz podstawowe strategie refleksyjnego uczestnictwa w kulturze cyfrowej;

-    rozwijanie umiejętności rozpoznawania i krytycznej analizy współczesnych zjawisk kultury internetowej, takich jak memy, viralowe formaty wideo (np. TikTok) oraz trendy medialne, a także mechanizmów organizujących obieg treści w mediach społecznościowych (np. infinite scrolling), praktyk użytkowników (np. platform swinging) oraz sposobów ich kulturowego problematyzowania (np. pojęcie brain rot).

-    wypracowanie rozumiejącej i odpowiedzialnej postawy wobec uczestnictwa w świecie, w którym media cyfrowe zajmują coraz ważniejsze miejsce, obejmującej autorefleksję, budowanie tożsamości cyfrowej oraz dbanie o dobrostan psychiczny.

Tematyka kursu

1.   Media społecznościowe jako element codziennych praktyk kulturowych
- sposoby funkcjonowania platform w życiu codziennym; zróżnicowane sposoby rozumienia obecności mediów społecznościowych we współczesnym świecie, a także style korzystania z mediów cyfrowych w różnych grupach użytkowników.

2.   Język współczesnych trendów internetowych
– memy, viralowe formaty wideo (np. TikTok), trendy medialne oraz sposoby ich kulturowego problematyzowania (np. pojęcie brain rot).

3.   Praktyki użytkowników i obieg treści w mediach społecznościowych
– platform swinging, strategie (nie)widzialności, udostępnianie i komentowanie treści

4.   Komunikacja i relacje w środowisku cyfrowym.
– wpływ mediów społecznościowych na relacje społeczne i międzypokoleniowe; praktyki charakterystyczne dla młodszych użytkowników sieci

5.   Algorytmy rekomendacji i ekonomia uwagi
– personalizacja przekazu, infinite scrolling oraz ich wpływ zaangażowanie i obieg informacji.

6.   Współtworzenie mediów społecznościowych przez technologie i praktyki użytkowników
– media społecznościowe jako obiekty materialno-dyskursywne; relacje między infrastrukturą platform, treściami wideo i interakcjami społecznymi.

7.   Dezinformacja i analiza treści online
– fake news, zagadnienie (przeciw)wiedzy oraz podstawowe narzędzia weryfikacji informacji.

8.   Auto(n)etnografia cyfrowa
- prowadzenie dziennika własnego uczestnictwa w mediach społecznościowych.

9.   Zarządzanie obecnością online i dobrostan psychiczny
– (auto)refleksyjne uczestnictwo w kulturze cyfrowej, higiena cyfrowa, budowanie tożsamości cyfrowej

Efekty uczenia się

Po zakończeniu kursu, jego uczestnik/uczestniczka:

-    zna podstawowe pojęcia oraz mechanizmy funkcjonowania mediów społecznościowych jako elementu codziennych praktyk kulturowych, w tym związane z algorytmami rekomendacji, ekonomią uwagi oraz językiem współczesnych trendów internetowych;

-    rozumie media społecznościowe jako obiekty współtworzone przez technologie platformowe, treści użytkowników oraz złożone praktyki społeczne, a także dostrzega relacyjne powiązania między infrastrukturą platform, obiegiem treści i komunikacją społeczną;

-    potrafi analizować współczesne zjawiska kultury internetowej, takie jak memy, viralowe formaty wideo (np. TikTok), trendy medialne oraz mechanizmy organizujące obieg treści w mediach społecznościowych;

-    rozpoznaje podstawowe praktyki użytkowników w środowisku cyfrowym, w tym strategie (nie)widzialności, udostępniania treści oraz platform swinging, oraz rozumie ich znaczenie kulturowe i społeczne;

-    posiada praktyczne umiejętności zarządzania własną obecnością online, obejmujące świadome korzystanie z platform, refleksję nad nawykami cyfrowymi oraz podstawowe strategie higieny cyfrowej;

-    potrafi krytycznie oceniać treści obecne w mediach społecznościowych, w tym rozpoznawać zjawiska dezinformacji, fake newsów i przeciwwiedzy oraz stosować podstawowe narzędzia weryfikacji informacji;

-    potrafi prowadzić autorefleksyjną auto(n)etnografię oraz wypracowuje indywidualne strategie korzystania z mediów społecznościowych z troską o odpowiedzialne uczestnictwo w sieci.

Metody pracy

-    Wykład konwersatoryjny – wprowadzanie kluczowych pojęć i teorii w dialogu z uczestnikami.

-    Dyskusja – moderowane rozmowy wokół analizowanych zjawisk, refleksji z dzienników auto(n)etnograficznych oraz bieżących przykładów z przestrzeni cyfrowej.

-    Metoda analizy przypadków – interpretacja konkretnych zjawisk medialnych (np. memów, viralowych kampanii, TikToków, fake newsów).

-    Metoda badawcza (dociekania naukowego) – auto(n)etnograficzne podejście do analizy kultury cyfrowej: obserwacja siebie jako uczestnika mediów społecznościowych, dokumentowanie doświadczeń, emocji i decyzji związanych z codzienną obecnością online.

-    Metoda projektu – opracowanie dziennika autoetnograficznego, indywidualnej strategii refleksyjnego korzystania z mediów społecznościowych oraz przedstawienie jej w formie podsumowania podczas wspólnej sesji refleksyjnej.

-    Demonstracje dźwiękowe i/lub wideo – analiza materiałów audiowizualnych jako przykładów kultury cyfrowej.

-    Metody aktywizujące – burze mózgów, mapy myśli, technika „kuli śniegowej”, miniwarsztaty z wykorzystaniem narzędzi online do rozpoznawania dezinformacji, refleksyjnych praktyk cyfrowych oraz tworzenia indywidualnych „zasad korzystania z Internetu”.